Ik heb nergens beweerd dat jij veroordelend zou zijn.

Een reactie in het algemeen, niet speciaal aan jou gericht:

Maar het is natuurlijk wel zo, en het zou goed zijn als iedereen dat zou beseffen, dat elke mening een oordeel in zich heeft.
Als iemand van mening is dat alles maar moet kunnen dan oordeelt hij/zij daarmee meteen over mensen die daar anders over denken. Als iemand van mening is dat homoseksualiteit niet goed is (onafhankelijk van waar diegene dat op baseert) dan is dat altijd een oordeel. Als zoiemand gelijk heeft met die mening dan is het bijbehorende oordeel terecht en zou het zelfs oneerlijk zijn als je dat de ander niet zou vertellen. In die zin kunnen christenen oprecht moeite hebben met homoseksualiteit. Maar of het ook terecht is? Dat betwijfel ik persoonlijk toch.
De consequentie van de mening dat God homoseksualiteit haat is dat God de geaardheid van mensen zou afwijzen, en daarmee dus een belangrijk deel van hun identiteit. Volgens mij is God niet in staat tot het haten van personen, hoogstens tot het haten van bepaald (zondig) gedrag. Waar sprake is van beschadiging van mensen (homo’s of hetero’s) dan wil Hij genezen en herstellen. Maar dat doet Hij dan wel vanuit een basis van acceptatie, niet vanuit oordeel.

Ik zou ervoor willen pleiten dat we met elkaar wat voorzichtiger zouden zijn met onze meningen/oordelen, zeker waar het gaat om mensen. We zijn vaak zoveel gemakkelijker met het in een hoek zetten van mensen dan het omhelzen van mensen die anders zijn dan wij. Dat laaste is volgens mij wat die andere nodig heeft en voor onszelf is het vaak ook veel verrijkender.
Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat je zomaar over je eigen twijfels of moeites heen moet stappen. Dat kan prima samengaan, maar aarzeling is iets anders dan oordeel.

Misschien heb je wel gelijk met het verschil tussen ‘geaardheid’ en ‘voorkeur’ ik weet het niet maar het zou natuurlijk best kunnen.

Waarom heb ik nu het gevoel dat we van toon veranderen? Waar komt ineens het woord “veroordelen” vandaan? Probeer mij nu eens uit te leggen waar ik veroordelend ben geweest in deze reacties.
Ik weet heus wel dat ik me niet altijd even genuanceerd uitdruk maar is dat dan direct veroordelend? Is het veroordelend om een andere mening te hebben?

Volgens mij heeft homoseksualiteit niets met voorkeur te maken, maar is het een geaardheid. Dat is iets fundamenteel anders.

Christen zijn heeft wel iets met voorkeur te maken.
Zo is een homoseksuele christen dan iemand die een homoseksuele geaardheid heeft en een voorkeur heeft voor het christelijk geloof.

Heb ik het mis als ik denk dat jij niemand zou willen veroordelen omdat hij/zij een christelijke voorkeur heeft?

Met homoseksualiteit bedoel ik de seksuele voorkeur en het handelen naar die voorkeur voor personen van hetzelfde geslacht. En u?

Ik geloof warempel dat je nog gelijk hebt ook. Ik heb het verkeerd gelezen, bedankt.

Overigens doet dat niets af aan mijn opmerking. Ik denk dat homoseksualiteit en Christen zijn niet samen gaat, is dat intolerant of is dat mijn mening die ik denk te kunnen baseren op de Bijbel?

Is het intolerant om mijn standpunt of die van mevr. Hemelaar intolerant te noemen? Grappig overigens dat mevr. Hemelaar en ik dezelfde mening hebben die waarschijnlijk gebaseerd is op totaal verschillende gronden.

Als ik het artikel goed lees, en dat heb ik gedaan, dan slaat de door jou aangehaalde zin vooral op de intolerante houding van holebi’s als mevr. Hemelaar die een mogelijk nog intoleranter houding hebben dan fundamentele christenen die homoseksualiteit afwijzen. De laatsten zullen over het algemeen op basis van hun bijbeluitleg homoseksualiteit afwijzen, maar daarmee niet persé de mens zelf. Mevr. Hemelaar lijkt niet alleen het geloof te bekritiseren, maar de hele gelovige af te wijzen. Nu heb ik daar nog wel enig begrip voor, omdat zij zich misschien wel erg afgewezen voelt door diezelfde gelovigen.
Als je nu, zoals de schrijfster van dit artikel, zowel homo als gelovige bent, dan heb je het dubbel zwaar; gelukkig zijn er nog genoeg mensen die beide werelden wel met elkaar kunnen verenigen, of daar in elk geval moeite voor doen.

De laatste jaren is de christelijke wereld opener geworden over homoseksualiteit. Er kan in elk geval over het onderwerp gesproken worden en de meeste christenen zien in elk geval in dat homoseksuele gevoelens een plaats moeten kunnen hebben binnen de kerk, los van wat je vindt over het praktiseren daarvan.

In de homowereld blijven gelovigen door een groep mensen, waaronder een aantal zeer invloedrijke, echter weggezet worden als achterlijke mensen die niets van de wereld snappen, die hun mening op een achterhaald, stompzinnig boek baseren en die daarom neit serieus genomen hoeven te worden. Dat stoort mij.

Hoewel het bij mij neit zo was, kan ik me best voorstellen dat mensen op grond van de bijbel tot de conclusie komen dat relaties tussen mensen van gelijk geslacht of het homohuwelijk niet zijn zoals God het bedoeld heeft. Ik vind ook dat daar ruimte voor moet zijn; niet iedereen hoeft voor het homohuwelijk te zijn. Zolang over die mening is nagedacht en iemand respect heeft voor mensen die anders denken, vind ik dat iedereen de vrijheid moet hebben om zijn eigen mening te formuleren.

Dat is een recht waar ik voor sta. Ook al doet die mij soms pijn (het is niet leuk om iemand waarmee je goed kunt opschieten te horen zeggen dat hij of zij eigenlijk tegen het homohuwelijk is), ik wil graag de vrijheid om mijn eigen mening te bepalen en mijn leven in te vullen, dus dat zal ik ook voor anderen bevechten.